“Sinds augustus 1994 werk ik bij Pameijer en heb veel verschillende functies gehad en in verschillende settings gewerkt. Variërend van dagbesteding tot woonondersteuning in de GZ en GGZ. Dit omdat ik van afwisseling houd en er vaak mooie kansen vol nieuwe uitdagingen op mijn pad kwamen.”
“Zo ben ik in 2002 op DAC Spijkenisse gaan werken. Het was voor mij een hele nieuwe ervaring, tot die tijd had ik altijd in de GZ (Gehandicapten Zorg) gewerkt. Ik had niet veel tijd nodig om mijn draai te vinden. Ik kreeg ontzettend veel energie van het feit dat er zoveel mogelijk was in een Dagactiviteitencentrum (DAC). Samen met de cliënten en het team zijn we een traject gestart richting een cliëntgestuurd DAC. Wat een prachttijd; pionieren, ontdekken, grenzen tegen komen, over grenzen heen gaan, verantwoording uit handen geven, los laten van vaste patronen en dat alles om samen met elkaar het DAC te runnen.
De basis voor Empowerment
Met elkaar legden we destijds de basis voor cliëntsturing. Met de kennis die ik nu heb kan ik zeggen dat we werkten vanuit de Empowerment- en herstelvisie. Ik heb veel mooie persoonlijke ontwikkeling gezien en was getuige van groeiprocessen van cliënten, van het team én mezelf.
Voor iedereen
Wanneer je continu bezig bent om met elkaar te zoeken naar ieders kwaliteit en soms tegen grenzen aan botst, dan kan het niet anders zijn dan dat dit ook bij jezelf het nodige teweegbrengt. En dat is goed, Empowerment is niet iets voor mensen uit de GGZ, het is voor iedereen. Ook het herstelproces is voor een ieder op zijn manier van toepassing in zijn leven. Eigenlijk moet ik bekennen dat het werken op deze manier me niet zo veel moeite kost, sterker nog, ik kan niet anders. Het is een manier van werken, van omgaan met wat er te doen is.
Samen ondernemen
Een van de aspecten die me enorm aanspreekt in het werken vanuit empowerment is de belangrijkheid van gelijkwaardigheid, het samen ondernemen, ieder op zijn manier, met zijn talent en op zijn tempo. Wat wel eens lastig is, is de tijd, het tempo. Natuurlijk dacht ik wel eens “ik hoef het niet te overleggen, ze zullen het toch wel oké vinden, of, ik doe het wel even snel zelf”. Dit is echter allemaal korte termijn politiek waar je op langere termijn niets aan hebt. Ik zie het dan ook als investeren. Investeer in elkaar en je zult zien dat het voor een ieder op langere termijn veel kan opleveren.
In gesprek zijn en blijven
Ook positief kijken, hoop en het geloven in de ander heb ik altijd hoog in het vaandel gehad. Tja, wie ben ik om geen hoop te hebben, om niet in iemand te geloven. Helemaal niet nodig. Ja, natuurlijk liep het wel eens anders dan verwacht of kon iemand niet nakomen wat hij beloofd had. Dan was het de kunst om dit te blijven zien als een op zich zelf staande situatie en deed dat niets af aan alles wat wel mogelijk was. In gesprek zijn en blijven met elkaar, praat over wat er gebeurt, wat dit voor jou betekent en wat nodig is om het gewenste voor elkaar te krijgen. Dit is waarschijnlijk niets nieuws, maar in de praktijk was dit een aardige opgave.
Kwetsbaar opstellen
Het vraagt lef, je moet je kwetsbaar op durven te stellen. En natuurlijk behoor ik dit ook te doen, maar ja, ik ben gelukkig ook mens en dan ook nog iemand die graag alles perfect wil hebben. Je begrijpt dus dat dit niet altijd even eenvoudig was. Maar uit de weg gaan en het anders doen was geen optie.
Plan onder de arm
Op het moment dat Lenneke bij mij in beeld kwam vielen er bij mij een aantal puzzelstukjes op zijn plaats. Vanaf toen kwam de beweging in een stroomversnelling. Vervolgens kwam de opdracht om een plan te schrijven, om beleid te ontwikkelen om de Empowerment- en herstelvisie binnen Pameijer vorm te geven. In oktober 2008 is het plan dat ik - samen met Lenneke, cliëntenraad SP en Mirjam Althuisius - heb geschreven goedgekeurd door het bestuur en de directie. Met dit plan onder onze arm konden Lenneke en ik in januari vol enthousiasme en energie van start. “
