en het inspireert me om het volgende praktijkvoorbeeld
(met toestemming van) te vertellen.
Deze destijds verleende toestemming trek ik per heden in.
Mijn verleden is een gesloten zaak voor mij en ik wil ook niet meer herinnerd worden aan die tijd omdat ik het als een verschrikking ervaren heb.
Ik wil dit verhaal verwijderd hebben omdat er te veel privacy gevoelige informatie instaat.
Hey Robert, ik mis het ook wel hoor, binnenkort zien we elkaar hopelijk weer en ook al jou foto's die een mooi verhaal van ons bezoek zullen vertellen.
Wat schrijf je toch mooi en helder. Je mag zeker trots zijn. En weet je Claris 33 is niet zomaar een leeftijd, dit is een mooie nieuwe kans 3X11 een "gekke getal"bij ons in Brabant. Ik zou zeggen, geniet, doe gek, heb je ups, wees met je downs, ontmoet mensen, ruimte voor je tranen, sport je fit, werk vol passie en plezier, heb jezelf lief, leg de lat hoog, go with the flow, kijk naar je vele talenten, geniet van de gezelligheid met je vriendinnen, enjoy de rust in je huis, richt je op de toekomst, laat het verleden er ook zijn, vind de verbinding bij andere en geef nooit de hoop in wat dan ook op. Dus Clarissa :) op naar een fijne verjaardag en een te gek jaar vol mogelijkheden en uitdagingen met alles wat er bij hoort.
Hoi Jeroen, zo te lezen was het echt een inspiratiereis en dat je stil kan staat bij waar je nu zelf mee bezig bent en hoe nu verder ? Het is zeker iets om trots op te zijn hoe je zelf open staat om je te ontwikkelen en er zoveel plezier aan beleeft, hiervoor moet je ook inspanningen leveren en dat gaat je goed af.
Toch ook wel fijn dat je weer thuis bent, tot onze volgende ontmoeting / gesprek.
Mooi te horen dat jullie jullie eigen ervaringen ook konden delen en dat jullie dus al zo ver zijn, maar we moeten nog verder! dus kom maar op met die inspiratie morgen!
Weet je wat ook zo bijzonder is aan deze reis, is dat het team van de Groene Heuvel ons heeft gevolgd. Samen met de klanten. De blogs hebben voorgelezen daar zij zelf niet kunnen lezen en reacties hebben gegeven. Dat is waar we voor zijn gegaan. De kracht bij een ieder van Pameijer boven halen op welke manier dan ook. Jou bericht raakt me, fijn om te weten dat jullie zo hebben meegeleeft. Heb ook vaak aan jullie allen gedacht en ben niet met lege handen voor jullie terug gekomen. Ik zie jullie allemaal volgende week!!!
Bedankt voor het lezen van mijn blog en je reactie. Bij Pameijer zijn er zeker veel mensen die met nog enige steun zelfstandig wonen. Dat hebben wij daar ook verteld en de mensen vonden dat goed om te horen. Wat vooral bijzonder was aan dit project was het feit dat veel van de mensen al jaren in een 24 uurs woonvorm woonden en er, als was het de gewoonste zaak van de wereld, voor hen werd gezorgd. Dat is goed voor hen en op zichzelf wonen dat konden ze niet, dat zou alleen maar problemen op leveren. Toch heeft de stichting daar de stap durven ondernemen naar verandering en mensen een zelfstandig appartement gegeven. Mensen waarvan werd gedacht dat zij nooit zonder toezicht zouden kunnen leven. Uitgaan van wat de mensen niet kunnen was wat er jaren werd gehanteerd. Begeleiders vonden dat allemaal niet kunnen en zagen alleen de faalfactoren. Maar het bleek hun eigen twijfel, want zij moesten op een andere manier naar mensen gaan kijken en met hen werken. Kijken naar welke krachten de mensen hadden en deze inzetten om elkaar te helpen en niet alleen maar afhankelijk te zijn van de begeleider.
Ook hier in Nederland is dit steeds een punt van discussie, laat de mensen hun eigen leven leiden, ondersteun ze bij het maken van keuzes en bepaal niet voor ze. Doe dit op basis van gelijkwaardigheid en ga het gesprek aan, kijk daarin naar de mogelijkheden van de klant of wat de omgeving kan bieden. De laatste punten verdienen zeker binnen Pameijer de aandacht. De grote vraag is hoe doe je dat. Hoe komen we van de afhankelijkheidspositie van de klant af en de relatie jij bent klant en ik begeleider. Ben je twee mensen die elkaar iets te bieden hebben in het leven en wijzen elkaar de weg.
Dat heb ik deze reis ook mogen ervaren met alle mensen die mee waren. Hoe gebruik je elkaar in een onbekende omgeving waar je de weg niet kent en niet weet wat je te wachten staat. Een omgeving waar constant van alles in een snel tempo om je heen gebeurd en waar je haast geen vat op krijgt. Hoe hou je je staande en wat heb je nodig. Ik kan wel zeggen dat aan het begin van de reis iedereen onzeker was en niet wist hoe of wat, maar door met elkaar in gesprek te gaan, aan te geven waar angsten/vragen lagen en het bedenken van gezamelijke oplossingen door het gebruik van elkaars krachten en creativiteit zijn wij heel ver gekomen en hebben wij NYC uiteindelijk zeer krachtig verlaten.
Door steeds met elkaar in een gelijkwaardige setting met elkaar in gesprek te gaan te luisteren en oplossingen te zoeken/aandragen ontstaat een wij gevoel waar de ideeen van een ieder er toe doen. Dat heb ik zo enorm gewaardeerd aan deze reis. En ja op sommige vlakken zijn wij verder ontwikkeld in de vormgeving van de zorg wat mij een goed gevoel geeft en de mensen daar hebben aangegeven graag naar Nederland te komen om verder van ons te leren!
Heel mooi beschreven caroline, dankjewel. Net of ik er een beetje bij was. Het spreekt mij inhoudelijk ook erg aan en ga proberen voor mijzelf zo'n wheel of power eens te maken...
Goed. te lezen dat het inspirerend was in NY! Wat ik lees over zelfstandig wonende clienten is voor mij niet echt nieuw . Mijn zusje woont al bijna 20 jaar in kleine woonvormen zonder 24 uurs begeleiding en de laatste 8 jaar helemaal alleen. Ook zonder empowerment heeft zij aardig geleerd haar eigen leven vorm te geven (ze kan heel goed organiseren). Dit alles bij de ambulante dienst Noord Oost Capelle. We hadden nooit gedacht dat ze zover zou komen en we zijn trots op haar! Dichtbij valt dus ook misschien nog wat te halen..? Verder zie ik ook dat ze zeker wel hulp nodig heeft met heel veel praktische zaken en dat ze daar vaak niet echt om vraagt en dat blijft een zorg voor mij! Er zal zeker naast empoweren ook zorg nodig blijven voor praktische zaken voor veel clienten!
Als het goed is zijn jullie terug uit dat verre NYC. Laat me even weten hoe het was en vooral hoe het met jou gaat Jolanda! josjek@upcmail.nl
aS
Goed dat je het aan geeft, ik heb het verwijderd.
Veel succes verder!
Groetjes,
Clarissa
en het inspireert me om het volgende praktijkvoorbeeld
(met toestemming van) te vertellen.
Deze destijds verleende toestemming trek ik per heden in.
Mijn verleden is een gesloten zaak voor mij en ik wil ook niet meer herinnerd worden aan die tijd omdat ik het als een verschrikking ervaren heb.
Ik wil dit verhaal verwijderd hebben omdat er te veel privacy gevoelige informatie instaat.
Bart...
laat de fotos dan zien collega robert
Hey Robert, ik mis het ook wel hoor, binnenkort zien we elkaar hopelijk weer en ook al jou foto's die een mooi verhaal van ons bezoek zullen vertellen.
Groetjes Jolanda
Wát een heerlijke reactie, dikke KNUFFFFFFFF terug lieffieeeeeeee!!!!!! <3
Dank je, en zó gaaf ook dat je t gewoon begrijpt, helemaal tof, smak!
Heeeey, wat leuk!! ;-DD
Nouuuuu..... laten we zeggen dat de terugreis ook niet echt vlekkeloos verliep.... LOL!
Mad gaat een keer vliegen ;-p
Lief mens,
Wat schrijf je toch mooi en helder. Je mag zeker trots zijn. En weet je Claris 33 is niet zomaar een leeftijd, dit is een mooie nieuwe kans 3X11 een "gekke getal"bij ons in Brabant. Ik zou zeggen, geniet, doe gek, heb je ups, wees met je downs, ontmoet mensen, ruimte voor je tranen, sport je fit, werk vol passie en plezier, heb jezelf lief, leg de lat hoog, go with the flow, kijk naar je vele talenten, geniet van de gezelligheid met je vriendinnen, enjoy de rust in je huis, richt je op de toekomst, laat het verleden er ook zijn, vind de verbinding bij andere en geef nooit de hoop in wat dan ook op. Dus Clarissa :) op naar een fijne verjaardag en een te gek jaar vol mogelijkheden en uitdagingen met alles wat er bij hoort.
Fijne groet Miriam
Ben héél benieuwd naar de rest! Terugreis trouwens wel beter verlopen dan de heenreis hoop ik? ;-)
Groetjes uit Hungry! ;-D
beterschap en doe maar rustig aan.
groeten tanya
Hoi Jeroen, zo te lezen was het echt een inspiratiereis en dat je stil kan staat bij waar je nu zelf mee bezig bent en hoe nu verder ? Het is zeker iets om trots op te zijn hoe je zelf open staat om je te ontwikkelen en er zoveel plezier aan beleeft, hiervoor moet je ook inspanningen leveren en dat gaat je goed af.
Toch ook wel fijn dat je weer thuis bent, tot onze volgende ontmoeting / gesprek.
Groeten, Margo !
Ha remco,
Het was zeker fantastisch! Ben blij dat ik je heb leren kennen.
Wat hebben we veel gedaan, gezien en opgedaan.
Was goed om af en toe als afsluiting een biertje met je te drinken.
Hoop je binnenkort weer eens te zien.
Groetjes caroline
dit is nog iets waar wij als groene heuvel groep nog veel van kunnen leren,
ben blij dat jij als collega hiernaa toe gegaan bent,
kunnen wij weer veel van jou leren,
we wachten met plezier op je terug komst ..
nu eerst ff lekker een week verdiende vakantie,
genietse!
groetjes sabine
Hallo Jolanda, wat een geweldige verhalen heb je neergezet ..
nu lekker een week rust, en dan mag je ons alles lang en breed gaan vertellen,
zowel de bewoners, als wij personeel kijken hier erg naar uit!!
Groetjes Sabine
Goed om te lezen dat je het naar je zin heb!
Groet,
Kees
Welkom thuis weer! ben benieuwd naar al jullie ervaringen en hoor ze morgen graag.
tot morgen groetjes Gabrielle
Hoi Jeroen,
Mooi te horen dat jullie jullie eigen ervaringen ook konden delen en dat jullie dus al zo ver zijn, maar we moeten nog verder! dus kom maar op met die inspiratie morgen!
groetjes Gabrielle
Hey Miranda,
Weet je wat ook zo bijzonder is aan deze reis, is dat het team van de Groene Heuvel ons heeft gevolgd. Samen met de klanten. De blogs hebben voorgelezen daar zij zelf niet kunnen lezen en reacties hebben gegeven. Dat is waar we voor zijn gegaan. De kracht bij een ieder van Pameijer boven halen op welke manier dan ook. Jou bericht raakt me, fijn om te weten dat jullie zo hebben meegeleeft. Heb ook vaak aan jullie allen gedacht en ben niet met lege handen voor jullie terug gekomen. Ik zie jullie allemaal volgende week!!!
Groet Jolanda
hoi Jolanda
ik heb je reis verslag met veel plezier zitten lezen wat hebben jullie veel meegemaakt/geleert daar.
ben benieuwd naar de rest van je verhalen en of er dingen zijn die we op de groene-heuvel/binnen de stichting zouden kunnen inzetten.
namens bewoner E de groeten aan de juf vrouw rust nu maar lekker uit en tot over een week. groetjes.
Miranda teske
Hallo Elly,
Bedankt voor het lezen van mijn blog en je reactie. Bij Pameijer zijn er zeker veel mensen die met nog enige steun zelfstandig wonen. Dat hebben wij daar ook verteld en de mensen vonden dat goed om te horen. Wat vooral bijzonder was aan dit project was het feit dat veel van de mensen al jaren in een 24 uurs woonvorm woonden en er, als was het de gewoonste zaak van de wereld, voor hen werd gezorgd. Dat is goed voor hen en op zichzelf wonen dat konden ze niet, dat zou alleen maar problemen op leveren. Toch heeft de stichting daar de stap durven ondernemen naar verandering en mensen een zelfstandig appartement gegeven. Mensen waarvan werd gedacht dat zij nooit zonder toezicht zouden kunnen leven. Uitgaan van wat de mensen niet kunnen was wat er jaren werd gehanteerd. Begeleiders vonden dat allemaal niet kunnen en zagen alleen de faalfactoren. Maar het bleek hun eigen twijfel, want zij moesten op een andere manier naar mensen gaan kijken en met hen werken. Kijken naar welke krachten de mensen hadden en deze inzetten om elkaar te helpen en niet alleen maar afhankelijk te zijn van de begeleider.
Ook hier in Nederland is dit steeds een punt van discussie, laat de mensen hun eigen leven leiden, ondersteun ze bij het maken van keuzes en bepaal niet voor ze. Doe dit op basis van gelijkwaardigheid en ga het gesprek aan, kijk daarin naar de mogelijkheden van de klant of wat de omgeving kan bieden. De laatste punten verdienen zeker binnen Pameijer de aandacht. De grote vraag is hoe doe je dat. Hoe komen we van de afhankelijkheidspositie van de klant af en de relatie jij bent klant en ik begeleider. Ben je twee mensen die elkaar iets te bieden hebben in het leven en wijzen elkaar de weg.
Dat heb ik deze reis ook mogen ervaren met alle mensen die mee waren. Hoe gebruik je elkaar in een onbekende omgeving waar je de weg niet kent en niet weet wat je te wachten staat. Een omgeving waar constant van alles in een snel tempo om je heen gebeurd en waar je haast geen vat op krijgt. Hoe hou je je staande en wat heb je nodig. Ik kan wel zeggen dat aan het begin van de reis iedereen onzeker was en niet wist hoe of wat, maar door met elkaar in gesprek te gaan, aan te geven waar angsten/vragen lagen en het bedenken van gezamelijke oplossingen door het gebruik van elkaars krachten en creativiteit zijn wij heel ver gekomen en hebben wij NYC uiteindelijk zeer krachtig verlaten.
Door steeds met elkaar in een gelijkwaardige setting met elkaar in gesprek te gaan te luisteren en oplossingen te zoeken/aandragen ontstaat een wij gevoel waar de ideeen van een ieder er toe doen. Dat heb ik zo enorm gewaardeerd aan deze reis. En ja op sommige vlakken zijn wij verder ontwikkeld in de vormgeving van de zorg wat mij een goed gevoel geeft en de mensen daar hebben aangegeven graag naar Nederland te komen om verder van ons te leren!
groet Jolanda Feijt
Heel mooi beschreven caroline, dankjewel. Net of ik er een beetje bij was. Het spreekt mij inhoudelijk ook erg aan en ga proberen voor mijzelf zo'n wheel of power eens te maken...
Hee Vinnie,
Leuk om te lezen. Jammer dat de basketbal kaarten zo duur waren!
Ik hoop dat de terugreis beter verloopt dan de heenreis...
Groetjes,
Menno
Ik hoop dat jullie allemaal weer behouden in ons kikkerlandje terug zijn.
Ik ben heel erg benieuwd naar alle mooie verhalen, die er ook dit jaar weer zeker zullen zijn.
Groetjes aan iedereen,
Rosita de Jong Kranendonk
Hallo Jolanda
Goed. te lezen dat het inspirerend was in NY! Wat ik lees over zelfstandig wonende clienten is voor mij niet echt nieuw . Mijn zusje woont al bijna 20 jaar in kleine woonvormen zonder 24 uurs begeleiding en de laatste 8 jaar helemaal alleen. Ook zonder empowerment heeft zij aardig geleerd haar eigen leven vorm te geven (ze kan heel goed organiseren). Dit alles bij de ambulante dienst Noord Oost Capelle. We hadden nooit gedacht dat ze zover zou komen en we zijn trots op haar! Dichtbij valt dus ook misschien nog wat te halen..? Verder zie ik ook dat ze zeker wel hulp nodig heeft met heel veel praktische zaken en dat ze daar vaak niet echt om vraagt en dat blijft een zorg voor mij! Er zal zeker naast empoweren ook zorg nodig blijven voor praktische zaken voor veel clienten!
Elly Herbschleb-Voogt lid centrale verwantenraad