Zu pleen, zu pleen!!!!!!

Hallo mensen!!!

Allereerst, mijn excuses voor het late plaatsen. Geen toegang tot wifi of wel maar dan niet op mijn eigen laptop >.<

Wat de titel betreft: in mijn jeugd (jaartje of 10 geleden ;-p) had je een serie (ben de naam kwijt) waarin mensen op vakantie gingen en niet wisten dat ze naar een eiland gingen waar hun diepste wens werkelijkheid zou worden. De persoon die dit bewerkstelligde stond dan altijd op de steiger te wachten met zijn kleine assistent, die bij het zien van het vliegtuig naar boven wees en in een supervet accent riep: zu pleen, zu pleen!!!

Dit is wat ik in het vliegtuig heb getypt dus ondertussen zijn we alweer een stuk verder. Het is hier heerlijk, ik geniet bizar veel en baal nu al als een stekker dat ik terug moet, ik wil blijven. Echt. De stad, de contacten, de inspiratie, de mensen, als ik er aan denk dat ik terugmoet voel ik gewoon even de emotie naar boven komen.... dit doet deze reis dus met je mensen..... maar goed, hierover volgt later meer, hier dus eeeeeeeeindelijk DÉ blog!

Zet ff een pot koffie of thee, pak een lekker koekie erbij en veel leesplezier! ;-D

Maddy

=======================

Deel 1:

Vroeg op, ik moet tussen 08:25 en 08:35 op de Croos staan (ja, echt, lol!) en zet nog even supersnel een laatste berichtje op mn Facebook, ik heb nl. afgeteld en ze weten van mijn reis en zijn helemaal 'excited'.
Mooi op tijd, er staat veel volk, vrienden, familie, partners, kids, leuk!
Ger heeft nog wat foto's gemaakt, ook van de groep, we zijn compleet and off we go, het avontuur tegemoet!!!

Lekker op tijd op Schiphol en voel me goed.

Nou, voor het eerst vliegen, uhohhhh..... heel veel nieuwe en spannende dingen maar alles gaat wonderwel goed. Fijne groep die rekening met me houdt, op me wacht als ik last van mn longen krijg en mn koffer en/of tas overneemt. Voelt goed.

Súperleuk: we worden uitgezwaaid!!! Mensen van AC Spijkenisse en Tanya staan er om afscheid te nemen, AC Spijkenisse heeft leuke cadeautjes voor Pris en ook voor Mir meegenomen, en ik ken Armand, dus voor mij ook een soort van cadeautje.

Veel nieuwe indrukken, kijk mn ogen uit en mn camera flitst lekker.
Problemen hebben we ook. Eerst bleek dat er iets mis was met het e-inchecken, dat moest toen weer apart, staan we daar met zn allen komt zo'n typeje langs om te zeggen dat we toch écht weer terug moeten want blablabla..... Zij neemt de paspoorten mee (staan ze al op E-bay? 0.o) en gaat het zelf proberen. Knock yourself out girl! ;-p
Dan blijkt dus dat er iets mis is met het ticket van Wilma, haar achternaam staat er niet op..... uh.... niet echt een probleem wat makkelijk wordt verholpen, zo blijkt, Wilma komt ons melden dat ze gaan proberen om het vóór vertrek van de vlucht op te lossen.... dit zorgt voor onrust in de groep, Wil niet mee op onze vlucht??? Met het ticket van Nourdin blijkt ook iets mis te zijn, Caroline heeft dit behoorlijk snel opgelost, dus die zetten we maar even op 'case Wilma', en yaaaaay, Willie gaat gewoon mee, alles gelukt, prima!!
Nou, door gates en toestanden, op zoek naar een plek om geld te wisselen (niet te pinnen dus), en yup, ook allemaal gelukt en Paul loopt met mij en Vincent mee, wederom erg prettig. Geeft in zn algeheel een veilig gevoel dat je nu al zo merkt dat er rekening met je wordt gehouden.
Zie trouwens allerlei winkels, blingbling en veel typisch Nls toeristengedoe, leuk, zometeen ff snuffelen!
Niet dus, Joke heeft haast, we hebben veel tijd verloren met het ESTA-gedoe. Ik ben er voor het eerst en voor ik het weet sta ik bij de douane, ga er doorheen en zit dus in een soort van glazen hok te wachten totdat we aan boord mogen. Zijn hier geen winkels?? Nee. Oh.... dus ook niks drinken??? Nee.
Dang! Net mn flesje met 'vloeistof' afgegeven, had ik dat gewesten had ik ff wat naar binnen geklokt. Kan bij de wc aan de kraan gaan hangen maar vindt ik toch lichtelijk niet zo aanlokkelijk.

Keeeeej wachten dus. Aan boord, spannend spannend spannend, door de slurf en daar gaan we! Héél erg gaaf, merk niks van 'extra' spanning, vindt het alleen maar onwijs gaaf en kick, laat maar komen die vlucht!!
Right..... terwijl ik dit typ hebben we dus al al haast 1,5 uur vertraging ivm een technisch mankement.... looool, ze laten Madon en Priscil ff wennen aan t vliegen....??? Offeh... doe je ogen dicht en denk dat je alweer terug bent... maar het gaat waarschijnlijk nog wel een uur duren... 'yay'.... en maaaaaan daar gaat mn spaarzame vrije tijd in NY! Shoot!!! Maar goed, beter dat ze er achter komen terwijl we nog op de grond staan.

Ondertussen half uitgedroogd en zie ineens iemand met een beker water lopen.... wha! Dorst! Waar komt dat vandaan?! Volg waar ze vandaan komt en zie iemand achter met een fles water inschenken.... lekkere grote bekers vol heerlijk koel water... slurrrp..... Tja.... ik ben bang voor mensen, menigtes, nieuwe situaties en ga zo maar door. Hoeveel dorst heb je Madon? Hoe sterk ben je nou??? Ik beslis in een split second en sta op en kondig het aan zodat ik haast niet meer terugkan: ik ga water halen! Madje gaat even Empowerig doen! Ik loop als een speeeeer door het gangpad, spreek de vreemde meneer aan en kom als een speeeeer weer terug met een heerlijke kop koel water, yés, I freaking did it!! Sta te shaken en ga dus ook gauw weer zitten, maar maaaan..... ik heb het gedaan, gewoon écht gedaan!! En dan nu..... slurrrrppppp..... oaseeee...... ;-DD

Nou, we krijgen nu net bericht dat ze het onderdeel hebben gevonden en vervangen, dus we gaan zo poging nummer 2 krijgen...... Dubbel houdt beter!! ;-DDD

Tot laterrrrrrrr!!!!!!!

================================================

Deel 2:

Nou, weet al half niet meer waar ik ben gebleven want wat er ondertussen toch allemaal wel niet is gebeurd.... aiaiaiai......
Na 2 uur vertraging vertrekken we eindelijk, yés!!
Nou, daar gaan de 2 meiden, nog nooit gevlogen en eens zien hoe we het gaan vinden.... Ik zit helemaal keihard te kicken en geniet met volle teugen, Priscil vindt het ook te gek en we genieten van alle mooie wolken.... en ja, we zitten allebei aan het raam dus hebben prachtig zicht en genieten volop.
Zelfs zo dat Vincent tegen me zegt dat ik echt heerlijk zit te genieten en dat hij het aan me ziet, Madje blijft nl. maar naar buiten kijken en zit haast vastgeplakt aan het raam.... manmanman wat is dit genieten!! Wat is vliegen heerlijk!! Foto's en flimpjes maken (natuurlijk ;-p) en lekker naar buiten kijken naar al het moois en ook lekker wat babbelen en doen. We vliegen inmiddels over Engeland, hij gaat lekker! Over Ierland, we geinen wat met Paul (die komt daar oorspronkelijk vandaan) en vliegen over de grooooooote oceaan. Gaaf!! Niet veel zicht want het is bewolkt, maar wolken die net ijsschotsen lijken is ook geen verkeerd uitzicht. Dan..... 'Ding ding ding!!!'
'Wat nu weer?' denken we allemaal, en ja hoor, het technische mankement wat zo fantastisch verholpen is, is dat dus schijnbaar helemaal niet en we hebben geen toestemming om over de oceaan te vliegen (groot water, veiligheid, etc.), oftewel..... we gaan terug, naar Heathrow!
Najaaaaaa zeg!!!
Na de 1e verbazing worden er veel geintjes gemaakt naar mij en Priscil: 'speciaal voor jullie, kunnen jullie even goed wennen', 'dit was een verrassing, vanavond de echte vlucht', etc., lol!
Er komt ineens vreemd spul vanuit de vleugel (daar zit ik), en na wat gedoe met mijn camera kan ik er nog net een foto van maken, beeeeeetje raaaaaarrrrrr.........

Op een gegeven moment hoor ik de captain omroepen dat al het Delta-personeel (no joke...) terug wordt geroepen naar Londen en dat ze ons met onze papieren etc. zullen helpen. Ik zeg dat dat inhoudt dat we dan het vliegtuig uit moeten, want waarom anders zouden ze ons met onze papieren moeten helpen?
Dit wil er nog even niet in....
Even later landen we (na een waarschuwing dat dit best wel een bumpy ride zou kunnen worden ivm de hoeveelheid kerosine (viel alles mee trouwens)) en staan we daar nog een hele tijd te wachten.... halloooooo..... info plz? Nou, na een hele tijd krijgen we te horen dat we het vliegtuig uit moeten, via de trap en dat er bussen klaar staan. We gaan nl. vandaag niet meer vliegen(!!!!!!!) en overnachten in het Hilton (mwahhhhhhh.......ook niet verkeerd.... maar toch) en krijgen vouchers etc.
Nou, nog een tijd verder zijn we eeeeindelijk het vliegtuig uit (wat trouwens omringd was door 4 brandweerwagens en een ambulance..... 'small technical difficulty'????? WTH???!!! Wie weet waar we aan ontsnapt zijn, hebben jullie ons misschien nog op het nieuws voorbij zien komen? 0.o) en gaan de bus in. Door de douane, waar we in een grote hal uitkomen waar niemand van de airlines ons staat op te wachten.... hmm.... en nu??? Dus daar weer even wachten en uitzoeken, we weten eindelijk waar we naartoe moeten en dan is het zo'n 6 jaar lopen naar het hotel (bedankt voor de service guys!!)
Daar inboeken..... tja, je staat daar met een heel vliegtuig dus je kunt wel verzinnen hoe lang dat duurde, gelukkig ging Joke met al onze paspoorten in de rij staan en konden wij op de heerlijke loungebank plaatsnemen.... ehhh..... lekker.... zacht.... ruim...... zitten!!
Alle kamerkeys geregeld, naar de kamer, spullen neerzetten beetje opfrissen en eten. Het is inmiddels 22:00 uur..... 0.o
Maar dan..... hoe nu morgen??
Goh, laten we vooral even gaan omboeken en regelen, nou, echt groot respect en complimenten voor onze dames, want die hadden ook liever gerelaxed en gedaan, maar die hebben dus ik weet niet hoe lang aan telefoons gehangen, achter compu's gezeten, nog meer bellen en doen om er toch maar voor te zorgen dat we morgen kunnen vliegen.

Okay, gegeten en nog meer bellen en doen en noem maar op....
En eindelijk, eindelijk, eiiiiindelijk, we zijn omgeboekt, woohoooooooo!!!!!
Van de tijd worden we weer even iets minder vrolijk, aangezien we om half 6 op moeten..... aan de ene kant mooi want des te vroeger ben je in NY, maar omdat we zo gaar zijn van al het gedoe willen we het liefst heeeeeeeerlijk  lekker lang slapen. Najaaaa, doen we wel thuis ;-D
Dus om een uur of 12 naar onze kamers, wekker gezet, wake up call is geregeld en ik heb zelfs nog Paul die me even wakker komt bonken, top!
Heerlijke bedden trouwens, toppie kamers en alles okay (vooral toen ik wist hoe het licht in de badkamer werkte.... ahem..... >.<). De douche was ook een verademing, wat was dát ff lekker zeg!! Mir was zelfs nog ff lekker in bad gaan liggen (yup, hadden we ook!) om even later tot de conclusie te komen dat haar boekje toch wel ineens erg nat was.... ZZZzzzzzzzzz......

Nou, supervroeg op, het is gelukt. Ik wordt zwetend en klappertandend wakker, vast van de spanning en het tekort aan slaap. Laten we het hopen....
Om 6 uur ontbijten, allemaal lekker, en op naar de gate!

Keeeeejjjjjjjj...... inchecken..... ja..... dat dacht je...... 'goh, jullie ESTA's kloppen niet, dus we kunnen jullie niet door laten gaan!'...... holyyyyyyyy jeweetwelwat...... Dus nou, daar staan we dan.... weer..... printjes erbij (halleluja voor de printjes!!) en wat is het probleem: bij het aanvragen van de ESTA staat er bovenaan dat het niet uitmaakt of je een nul of een o intikt.... lichtelijk vreemd voor een visumaanvraag (vindt ik zelf), en dat blijkt nu dus wel, want we mogen niet door.

Een heel gedoe over wat waar en hoe. Mensen staan bij verschillende balies, wat nu? Nou, verzamelen en bij 1 balie alle paspoorten afleveren en daar wordt het afgehandeld. Nou, zo gezegd zo gedaan......toch? Maar nee, we kunnen net zo goed bij andere balies ook inchecken want dan gaat het sneller.... *zucht*... okay, weer verdelen, wie gaat waar staan, gezeul met koffers, you get the picture (moet wel want mocht m niet nemen >.<). En dan..... goh... verrassing, moeten we toch maar weer naar 1 balie.... dezelfde als waar we eerst stonden. Hello.... again.... lol....

Nou, hele uitleg over hoe en wat, er wordt met de States gebeld en noem maar op. Ze mogen ons niet doorlaten want het paspoortnr. klopt gewoon niet met de aanvraag. Logisch, maarreh...... zijn we gister ook al niet geboard en was het toen niet gewoon al goed?????
Maar als ze ons doorlaten naar de States krijgen ze van de States op hun kop en ze snappen al niet hoe we hier komen (neuh, wij zo onderdehand ook niet meer, whahahahaha!!!).

Na het telefoontje met de States blijkt dat we voor hun niet alleen al geboard zijn, maar er zelfs al feitelijk zijn...... oooookay..... héél bijzonder! Dus als iemand ons zoekt, we zitten in de States..... op Heathrow Airport..... LOL! Maar goed, mocht je willen verdwijnen, is dit je kans... hihihi...

Nou, laaaaaange tijd later zijn sommige ingecheckt, sommigen moeten mee voor een nieuwe ESTA, Wil's ticket moet heel ergens anders vandaan worden gehaald, Mir moet nog compleet ingecheckt worden (oftewel, de doodnormale dingen 0.o) en we kunnen grotendeels verder. Joke beslist dat het logischer is om met de mensen die een ticket hebben alvast door te gaan naar de douane..... en het blijkt dat dat een hele goede is.....

Wij dus op weg, er bleven er 4 achter.
Op naar de douane, Engeland is ook streng en allerlei dingen worden aangegeven, volgens mij ben ik helemaal toppie in orde, doe de laptoptas open, laptop eruit, alles in zakken, handtas, blablabla..... hoef zelfs niet in het ding en ook niet gefouilleerd te worden, zie er schijnbaar erg betrouwbaar uit. Mooi, dit schiet lekker op! Totdat er 1 of ander apparaat begint te beepen net op het moment dat mijn tas er doorheen gaat...... crp.....
Ik denk gelijk dat het misschien mijn parfumflesje zou kunnen zijn, maar 100ml mag, dus.... what's the problem??
Twee personen voor me, en door alle trammelant bij de balie begint de tijd te dringen..... ik vraag of er misschien een oplossing is want ik board om 08:45..... oftewel nú! Moet naar de supervisor, prima.... gelukkig mn Engelse babbel bij me, phew! Die kijkt op mn ticket en zegt dat ik nu net board en tijd zat heb. Oh. Weet ik veel.... okay.
Eiiiiindelijk ben ik aan de beurt (nog steeds tijd zat??????) en de tas gaat open , ze haalt er vanalles uit en ineens stijgt het schaamrood naar mn kaken, freeeeeaking *bleep*, mn maku-uptasje zit híer in, niet in mn koffer!!!!!!
Dus die gaat open (en wat begon als een gespannen gesprek werd gelukkig een behoorlijk prettig gesprek door mn goede Engels en mn 'natural charme' *kuch*) en ze haalt er dus ook allerlei nagellakjes uit en noemt me een cheeky little girl (zo kan het gelukkig dus ook) en ze moet erg om me lachen,, alles wordt getest en gedaan, het is okay bevonden en krijg alles terug met een 'goodbye sweetie and have a good flight', lief!
Ondertussen blijkt dat de veeeele tijd die we hadden gewoon al haast op is.... uhoh..... snel lopen dus (Joke en Caroline waren op me blijven wachten, THXXX!!) en ik probeer mee te komen maar krijg al snel last van mn longen. Caroline is zo lief om mn tassen over te nemen, ondertussen blijkt dat we 'flight closing' hebben, en zie al halve schrikbeelden voor me van een half door de gate springende Madon en het halve vliegtuig dat me kwaad aan zit te kijken..... we komen bij de anderen, schijnbaar hebben we nóg een checkpoint voor we de slurf ingaan en wat blijkt??????????????? WE MOGEN NIET ALLEMAAL DOOR!!!!!! Klinkt op een vreemde manier bekend....... waar heb ik dit nou eerder gehoord????? Deze keer is er een probleem met het ticket..... oa die van mij..... whatever. Degenen die okay zijn worden verzocht om door te lopen en wij staan gezellie weer te wachten (ben helemaal volleerd nu ;-p) en ondertussen komen Wilma, Remco, Miriam en Priscilla eraan, en die denken dus....... dat we heel lief op ze staan te wachten en geloven in 1e instantie niks van ons verhaal dat we er niet door mogen, en zo onderdehand lachen we er maar om, what else can you do????? Nou, heeeeheeee, opgelost, mogen we nu eindelijk??

Yup, we mogen eindelijk...... toch????? Krijgen we zelfs in de slurf zelf nóg een controle, staat een vent met een lijstje waar een aantal mensen van onze groep op staan, die worden er uitgepikt en worden gezellie even grondig gefouiileerd.... wij lopen alvast door, want 'zu pleen' is leaving, snelsnelsnel, hurryhurryhurryyyyyy!!!!!

Nou, groep compleet, we zitten en daar gaan we...... op weg naar JFK, want naar Newark kon niet.

En weet je wat?? Ik geniet nog steeds met volle teugen, heb wederom genóten van het opstijgen, en wie weet, slaap ik vannacht in Barcelona >.<
Cya! ;-D

P.S. Voel me trouwens over het geheel onwaarschijnlijk lekker en ben meer mezelf dan ik in lange tijd ben geweest, ik lach veel, heb het naar mn zin, ben redelijk ontspannen en geniet. Ik knoop zelfs zélf gesprekken aan met mensen!!!
Dusseh.....: Who are you and what did you do with Madonna??????

Lekker mensen..... een fijne, leuke en lieve groep, en door deze gebeurtenissen is de band al behoorlijk hecht. Naast alle humor is er ook tijd voor serieuze gesprekken, reflectie en inzicht.
Bedankt toch allemaal voor dit alles, en..... we zijn nog geeneens in NY, dangggggg, kan je nagaan!!!

==========================

P.P.S. Bij gesprekken met de rest blijkt er zelfs nóg meer mis te zijn gegaan...... LOL!!!!!! ô.ô