Key rings op de laatste dag

Het laatste werkbezoek van Priscilla, Ronald, Jeroen, Robert Wilma, Paul, Jan en Jolanda
Vandaag moeten wij een eind reizen om de Key Ring te bezoeken. Wij hebben afgesproken bij het huis van Beth om met haar te reizen naar Kingston. Een rit in de auto van ongeveer 2 uur. Vandaag zijn Robert en Paul niet mee. Robert wilde een dag voor zichzelf om alle indrukken van de afgelopen dagen te verwerken en zijn gedachten te ordenen tijdens een wandeling door de stad. Paul blijft bij hem en samen hebben zij een geweldige dag gehad, waarin zijn mooie gesprekken hebben gevoerd en duidelijk werd dat een ieder enorm is gegroeid naar de eigen innerlijke kracht de afgelopen dagen.
De rest van de groep gaat dus naar Kingston. Daar worden wij vriendelijke ontvangen door de directie die het project Key Ring aanbied. Ook zijn er nog van twee andere stichtingen mensen aanwezig. Er wordt ons verteld waarom de Key Ring is ontstaan. Mensen woonden nog in groepen bij elkaar waar er vooral erg voor hen werd gezorgd en de mensen zelf weinig hoefden te doen. Er werd gekeken naar de mogelijkheid van een eigen appartement voor iedereen, bij elkaar in de buurt. De appartementen waren zo gevonden, maar de bureaucratie die ook in Amerika is zorgde ervoor dat het nog een hele tijd duurde voordat mensen echt konden verhuizen naar hun eigen appartement. De appartementen moesten aan allerlei voorschriften voldoen zoals bij ons ook qua HKZ en HACCP. Maar toen eindelijk dit in orde was kan er gestart worden. Er werd gekeken of mensen met elkaar in de appartementen wilden wonen en of zij elkaar ook iets te bieden hebben. De één kan lekker koken en de ander is goed in opruimen.  Wat wel opviel in het hele proces is dat er eerst in de lijn de plannen waren gemaakt en klanten enigszins waren geïnformeerd. Echter de begeleiders waren niet betrokken en hadden het gevoel iets in hun schoot geworpen te krijgen. Met begeleiders is er uiteindelijk ook naar de plannen gekeken en zijn angsten en vragen van hen verduidelijkt en is de missie en visie achter de veranderingen uitgelegd. Voor veel begeleiders betekende dit dat zij van zorgend werken naar lerend werken over moesten schakelen, wat een behoorlijk moeilijk proces was. Hoe werk je “met je handen op je rug “durf je klanten los te laten en ook fouten te laten maken.
Twee mensen die in de appartementen wonen kwamen ons ook nog vertellen hoe zij het vonden om nu zo te wonen. Wat zij fijn vonden was het feit dat zij hun eigen ding konden doen, zij niet steeds op hun vingers werden gekeken, zelf initiatief konden nemen en wat konden betekenen voor de ander.
Daarna zijn wij met z’n allen naar het project gereden om er te kijken. De mensen die er woonden straalden en lieten vol trots hun appartement zien. Zij hadden allerlei lekkers voor ons gebakken en we kregen ook te drinken. Zij waren de gastheer/vrouw van hun eigen huis!!
Bij terugkomst hebben wij de dag doorgenomen met iedereen. Zij waren blij dat wij hen bezocht hadden en ook over onze organisatie hadden verteld. Wij hadden de dvd van circus Pameijer gegeven en hadden daar een stukje van gekeken en uitgelegd wat wij met theater konden betekenen voor klanten om hun levensverhaal of levensvragen vorm te geven. Dit vonden zij een mooi initiatief. De begeleidster vertelde dat zij veel had gehad aan mijn tips hoe klanten los te leren laten en een stapje terug te doen. Zij was er door geinspireerd geraakt. En goh wat zat ik daar trots te wezen dat ik bij Pameijer werk.